Bağpınar Köyü Camii Açılışı..
 Bağpınarspor kupa resimleri ve kutlamalar için tıklayınız..
 23 Nisan kutlamaları için tıklayınız..

 

Eski adı Emeri yeni adı Bağpınar. Hititler ve Frigler Yeşil Irmak Havzası boyunca M.Ö. 2000 ve 600 yıları arasında irili ufaklı yerleşim alanları kurmuşlar, uzun süre bu bölgeye hakim olmuşlardır. Daha sonraları bölge Ponsus’ların hakimiyetine geçmiş buralarda yerleşim yerleri genişletilerek büyük merkezler oluşturulmuştur.

Helenistik çağda kurulan Pont Krallığı döneminde yerleşim yeri olarak kullanılan Emeri, o zamanki adı ile Emeria’nın Romalılar döneminde yıldızı parlamıştır. Romalı Kumandanlardan Pompey, bölgeyi Pontuslar’dan alınca merkez olarak Ameria’yı seçmiş ve buraya çok önem vermiştir.

Ameria, Niksar’ın merkez oluşuna kadar seksen yıl merkezlik yapmış, tarihi önemi korunmuştur. Erbaa’nın en eski yerleşim yerlerinden biri olan Emeri çevresinde bir çok tarihi eser taşımaktadır. Bunlarında başında üzerinde birçok kral mezarlığının bulunduğu kuzeyindeki Kale. Köyün doğrusundaki tortepesi höyüğü.

Önceki devirlerden hamam olarak kullanılan Kız kayası. Men Tapınaklarının bulunduğu büyük rahiplerin yetiştirildiği mabet.
Baldırca Kayası, Elik Kayası, Niyes Pınar, Kasım Pınar, Osman Dede Tepesi, en önemlilerindendir.

Kale, köyü üst kısmında ovaya hakim olarak bulunan tabii bir kayadır. Üzerinde 5 adet sutun ayakları yerleri mevcuttur. Hemen aşağısında kaya içinde oyulmuş mezarlar yer almaktandır. Köyün içinde bir çok yapı kalıntılarına rastlanır. Mermer üzerlerine yazılı bir kitabe de “Pharnakos’un oğlu Nikolaos şahsi bütçesinden bu binayı yaptırdı” diye yazılır. Bunun M.S 3. yy.ın sonlarına ait olduğu bilinmektedir.

Köyde o dönemlere ait kilise yeri mevkiinde mabedin kargir duvarları bulunmaktadır. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde önemin koruyan köyün bu dönemlere ait belirli yer ve mevkileri vardır. Baldırcan Kayası, Elik Kayası, Kasım Pınarı, Osmandede tepesi bunların başında gelir.

Bugünki köye ilk gelip yerleşenlerin başında Karaimamoğulları (Kaya), Ordudan gelmişlerdir. Bursalıoğulları (Uysal), Bursa’dan gelmişlerdir. Hüseyinçelebioğulları (Karagöl), Giresun ve Malatya’dan gelmişlerdir. Otuzbiroğulları (Yılmaz) bunlar hicri 1231 tarihinde geldikleri için bu ismi almışlardır. Hatipoğulları (Arslan), Ferenge’den içgüvey olarak köye gelmişlerdir. Lazlar (Çağlak), Trabzon – Akçaabat’tan gelmişlerdir. Zilelioğulları (Demir) Zile’den gelmişlerdir. Hacıbeyoğulları (Ünlü), Çarşamba’dan gelmişlerdir. İsmailoğulları (Şahin), Akkuş’tan gelmişlerdir. Selimoğulları (Ünal), Sinop’tan gelmişlerdir. Karahaliloğulları (Gümüş), Hayati’den gelmişlerdir. Asker kökenli olan Yeniçerioğulları köye yerleşerek köyün kurulmasını sağlamışlardır.

      Bağpınar Köyü, Canik dağının Kelkit Çayı’na bakan güney eteğinde yer almış, kuzeyi tamamen dağlık ve kayalıktır. Doğudan Yoldere, batıdan Üzümlü Kasabası, kuzeyinde Güveçli, güneyinde Tepekışla köyleri ile komşu olan Bağpınar, ilçe merkezine 17 km. mesafede olup, rakımı 400m.dir. 1990 yılı nüfusu 729 olan köyde, halkın geçim kaynağı tarım ağırlıktır. Tarım arazi miktarı 5400 hektardır. Arazi sınırı doğudan Karakapı Deresinden düz dağ ve Tekne taşa, batıdan Arapkir ve Osman Dede mevkiinden Aray Köyü sapağına, kuzeyde göç yoluna takiben Karakapı Deresine, güneyde Geyne Hendeği’nden Ahmet Ağa Pınarı ve Kelkit Çayını takiben Ferenge Doran Kırına kadar uzanmaktadır.

Bağpınar köyünde eğitim öğretim faaliyetlerine 1943 yılında başlanmış. 1980 yılında ortaokul açılmış. Sonra da ilköğretim okuluna dönüştürülmüştür. Okuma yazma oranı %96 dır. Şuandaki camii 1950 yılında yapılmıştır. Elektrik 1981, içme suyu 1990, telefon 1981 yılında alınmıştır.